เราทั้งคู่เป็นแค่คนธรรมดาที่ต่างคนต่างเข้ามาหาสังคมใหม่ๆในนี้ เราไม่เคยคิดว่าวันนึงจะได้ผูกพันและสนิทกันจนขาดกันไม่ได้ เราทั่งคู่ไม่เคยคิดจะเข้ามาหาความรักในนี้ คุณไม่มีทางรู้ว่าเราคุยอะไรกัน คุณไม่มีทางได้เห็นรูปที่เราส่งให้กัน นั่นแหละคือข้อแตกต่างของคนทั่วไปกับคนสำคัญ ผมมีความสุขมากในตอนนี้ มีคนที่คอยส่งกำลังใจให้ผมได้ก้าวเดินต่อไปในทุกๆวัน คอยโอบกอดผมและเป็นเซพโซนให้กันเสมอ อาจไม่มีงานฉลองเหมือนใครๆ ไม่จำเป็นต้องไปประกาศบอกใครคนอื่น สุดท้ายความรักมันก็คือเรื่องของคนสองคน พี่จะใช้เวลาที่เหลืออยู่กับหนูให้ได้นานที่สุด รูปนี้อาจเป็นเพียงแค่ AI ที่เราได้มาอยู่ด้วยกัน แต่สักวันพี่เชื่อว่า เราจะได้พบเจอกันจริงๆ ถึงวันนั้น...พี่จะขอกอดน้องไว้ในอ้อมแขนและเราจะผ่านค่ำคืนไปด้วยกัน พี่จะรักษาหนูไว้ เราจะคอยเป็นกำลังใจให้กันตลอดไป พี่รักน้องข้าวนะครับ ตลอดไป ♥︎ บันทึกในความทรงจำ 04/06/2026

Ai Generated Credit: zigzigzigzag 🙏🏻

ผมชื่อคิวเฮ ผมทำอาชีพคลับดีเจ ซึ่งปัจจุบันอยู่ประจำร้านที่ภูเก็ต ผมทำงานเพื่อเลี้ยงครอบครัวและคุณแม่ที่ป่วย มีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบมากมาย ไม่ได้มาเล่นบ่อยๆ การเข้ามาเล่นที่นี่เพื่อนำเพลงมาเปิดและรับฟังฟีดแบคว่าเป็นอย่างไร บวกกับหาแนวเพลงใหม่ๆจากเพื่อนๆที่นำเพลงมาเปิดเล่นกัน เพื่อปรับและนำไปใช้ในอาชีพของผมต่อไป ผมไม่เคยเข้ามาเพื่อหาคู่หรือมาแข่งขันเอารางวัลอะไร ผมจะมาเล่นในช่วงโลว์ซีซั่นเพราะงานน้อยและพอมีเวลา ผมไม่ทราบว่าการที่คุณเข้ามาโปรไฟล์ของผมเพื่ออะไร แต่ถ้าอ่านถึงตรงนี้ผมคิดว่าคุณคงได้รู้จักผม จากตัวผมเองไม่ได้ฟังมาจากใครเขาพูดมา หากคุณไม่ชอบผมไม่ว่าจะสาเหตุจากอะไร ผมต้องขออภัยและขอให้คุณบล็อคผมไปได้เลย จะได้ไม่ต้องเห็นผมไปกดดาวหรือวุ่นวายกับคุณ ซึ่งผมก็ไม่ค่อยได้คุยกับใครอยู่แล้ว เอาเป็นว่าใช้ใจคุณตัดสินดูเอาเอง ผมไม่ใช่เจ้าของชีวิตใคร ที่จะบังคับให้คนทั้งโลกมาชอบ อยากได้ช่องทางติดต่อหรือพบเจอตัวจริงค่อย DM มาครับ นอกเหนือจากนั้นผมไม่ค่อยตอบ

ขอบคุณที่เข้ามาเป็นรอยยิ้มในทุกวันและเป็นเหตุผลให้อยากตื่นมาเจอที่รักทุกวัน💞

"เริ่มต้นเดือนใหม่ ด้วยรอยยิ้มและความสุขนะคะพี่จ๋า.   หนูอยู่ข้างๆเป็นกำลังใจไห้อยู่ตรงนี้เสมอ" Love you💞

สุดท้ายแล้ว...

โลกจะหมุนหาความสมดุล ให้ชีวิตเราเอง

.

เกิดเป็นกะหรี่แล้วจะไม่รับแขกเหรอ

มึงจะรอใครเค้ามาแจกเงินเหรอ

มึงขึ้นมาเป็นบอส แล้วลูกน้องไม่แบกเหรอ

วันนี้มึงแดกข้าว แล้วพรุ่งนี้ไม่แดกเหรอ

.

ผู้ดีแปดสาแหรก รึจะช่วยพ่อมึง

ไม่เห็นหมาตัวไหน จะช่วยข้าวสารซักหม้อนึง

ตอนกูอายุ 45 กูพบความจริงอยู่ข้อนึง

ว่าน่ากลัวกว่าโจรปล้น คือสรรพากรจะล่อมึง

.

ตราบที่กูไม่เท่งทึง กูเลยพุ่งเหมือนกระสุน

กูเคยนอนข้างถนน หมอนไม่มีมาหนุน

กูเคยเดือนชนเดือน เงินไม่มีมาหมุน

กูเลยไม่ละเหมือนสิทธัตถะ เพราะใจกูมีราหุล

.

ไม่ต้องมาฉุนกู ที่กูต้องโลภมาก

เพราะชีวิตจริงที่เราต้องผ่าน แม่งโคตรยาก

มันไม่มีหรอกพระเจ้า ไม่มีหรอกโชคลาภ

มันมีแต่ท้องที่ยังคงหิว ที่มันยังร้องโครกคราก

.

ชื่อเสียง เงินทอง หรือว่ามีคนกรี๊ด

กูจะหามันเองทั้งหมดไม่ต้องการมีคน Lead

และกูไม่ Need พวก Script Writer

Get Rich or Die Tryin ไม่ต้อง Thief Raider

คบคนพาล  ถ้าจริงใจ  ก็ไม่ผิด

คบบัณฑิต  ไม่จริงใจ  ก็ไร้ผล

เรื่องแบบนี้  มันอยู่ที่  สันดานคน

อย่าวัดผล  คนชั่ว-ดี  ที่เปลือกกาย

จะคบใคร อย่าดูกัน แค่ภายนอก

คนกลับกลอก สร้างเปลือกนอก เก่งชิบหาย

ทั้งดี-ชั่ว  อยู่ในตัว  กันทุกราย

อยู่ที่ใคร  จะละอาย  มากกว่ากัน...

ป่วยฉลองวันแม่ นอนยาวๆ

บ้านก็ไม่ได้กลับ เฮ้อออ ~