soichat

..."**ช่างแม่ง" เวลาที่นึกถึงคำๆนี้... มันมักจะหมายถึงเวลาที่อยากจะวางมือจากสิ่งต่างๆ มันเป็นเวลาที่เหมือนกับ หมดแรง ไม่ว่าจะงาน ชีวิต ความรัก หรืออะไรต่างๆ มันไม่สนุกอีกต่อไป เวลานั้นแหละ ....... "ช่างแม่ง"**

-...............................................................

-ในทุกๆวันลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเพื่อที่จะเตรียมตัวออกไปทำการแสดงละครโรงใหญ่ที่เรียกว่าโลก ตื่นขึ้นมาในขณะที่ยังไม่ได้ใส่หน้ากาก ยังคงเป็นตัวของตัวเองมากที่สุด ลุกขึ้นมานั่งคิดอยู่ขอบเตียง คิดเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆที่น่าเบื่อ ละครที่ตัวเองเล่นและดูคนอื่นเล่นในทุกๆวัน ลุกเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าหยิบชุดหรือเครื่องแบบที่ต้องใส่แสดงในวันนีิ้ออกมาเตรียม แล้วไปอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน เดินกลับมาที่หน้ากระจก ยืนมองตัวเองในสภาพร่างกายที่เปลืิอยเปล่าปราศจากสิ่งปิดบังใดๆ พิจรณาและพูดกับตัวเองว่า "มึงมันก็มีอยู่แค่นี่ จะเอาอะไรมากมายกับชีวิต ควานหาไอสิ่งสมมุติที่คนอื่นบอกว่ามันช่วยให้มีความสุข ทำไมต้องมานั่งทนคนที่ไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่ มาโขลกสับอย่างกับหมูอย่างกับหมา วันนี้กูจะไม่ทนอีกต่อไป กูจะใช้ชีวิตในแบบที่กูอยากจะเป็น กูจะออกไปหาความสุขให้สุดๆ วันนี้แหละวันนี้" หลังพูดจบก็หยิบชุดที่เตรียมไว้ขึ้นมาแต่งติดกระดุมทุกเม็ด จัดเครื่องแต่งกายให้เรียบร้อย เช็คตัวเองในกระจกอีกรอบ แล้วบอกกับตัวเองในกระจกอย่างหนักแน่นอีกครั้งว่า

-"เมื่อกี้กูพูดอะไรออกไปวะ ช่างแม่งไปทำงานดีกว่าเดี๋ยวจะสาย"