คถ 99999999999999999%
เป็นเด็กดีนะคะ
บี๋ดูแลตัวเองดีๆนะคะ
ถ้าป่วยอย่าลืมกินยานะคะ
ถ้าฝุ่นเยอะอย่าลืมล้างจมูกด้วย
คิดถึงบี๋ 99999999999999999999999999999999999999 99999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999%%%%% เลยย
นับจากวันนี้ไปจนถึงวันเกิด ฉันจะเป็นเด็กดี
ฉันจะไม่จ่ม ไม่วีน ไม่ประสาทแดก
ฉันจะอยู่แบบเมาะ ๆ แมะ ๆ สงบจิต สงบใจ
เริ่ม
ของขวัญวันเกิดชิ้นแรกของปีนี้ที่ไม่คิดว่าจะได้ คือ บักกระต่ายชมพูMy friend rabbit หัวเห็ด จากแม่ใหญ่เจลผู้มาก่อนกาล เพราะให้ก่อนวันเกิดฉันมา 9 วันแหมสู ฟ้าวแฮง
WELCOME TO THE 33 ERA 🎂👑
ฉันในวันเกิด เอาจริงนี่หลับตั้งแต่ 2 ทุ่มของวันที่ 14 ที่นอนเพราะปวดหัวมาก เหมือนหัวจะระเบิด แบบหลับ ๆ ตื่น ๆ แทบทุกช่วงโมง จนไม่ไหว ตี 1 ออกไปซื้อยามากิน แล้วดีขึ้น แต่ยังไม่ได้นอนนะ อยู่ยาว —————————————— 04.00 เปิดคอม ทำงานต่อ 08.00 ปิดคอม นอน 12.00 อาบน้ำ ไปกินเตี๋ยว ไปกินมัทฉะ 14.00 ไปสอนพิเศษที่บ้านน้องสเนล เซนอล 16.00 โทรหาพ่อกับแม่ ให้พ่อแม่อวยพร 17.00 ทำสไลด์ ppt กับ แก้ไฟล์คะนน 18.00 ไปซื้อส้มตำ 19.00 สอนออนไลน์น้องสโนว์ 20.00 Multitasks กินข้าว ไถมือถือ ดูซีรีย์ ตอบข้อความคนที่มาอวยพร จนตอนนี้ 23.55
นี่กำลังคิดอยู่ ว่าจะยังไงดี เพราะว่า ปจด มา ปวดท้องมากและก็ยังปวดหัวอยู่ แล้วเราค่อนข้าง emotional ซึ่งนี่ก็ไม่ค่อยชอบอะไรที่มันออกมาตอนอ่อนไหวสักเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยมันก็จะมีความรู้สึกออกมามากกว่าปกติแหล่ะ แต่จะลองพยายามเรียบเรียงดู
Keywords ในปีที่ผ่านมาคือ อยู่แบบสงบ และ ปกติที่สุด ได้ใช้ชีวิต ได้ทำ ได้คิด ได้เป็น ได้ลองในแบบที่ต้องการ มันก็เป็นเพราะตัวเราเองแหล่ะที่เลือกจะทำ แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณคนรอบตัวที่เข้าใจเรา และ สนับสนุนเราไม่ว่าเราจะเลือกอะไร ทำอะไร และ เป็นอะไร
ไม่ว่าจะคุณพ่อคุณแม่ ที่เป็น biggest supporters ของลูกคนนี้ ไม่ว่าลูกจะทำอะไร พ่อกับแม่พร้อมดันหลังเราทุกอย่าง ทั้ง ๆ ที่เราก็บอกออกมาตรง ๆ ว่า มันอาจไม่สำเร็จนะ แต่พ่อกับแม่กลับบอกว่า ไม่เป็นไรเลย ถ้าไม่ลองทำจะรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นยังไง งื้อออ แล้วช่วงปีที่ผ่านมาเราได้ใช้เวลากับพ่อแม่เยอะมาก ๆ ไปนอนบ้านยาว ๆ พ่อกับแม่ก็มาหาทุกเดือน สมัยก่อนที่ไปเรียน เราเจอกันทุกอาทิตย์ แต่มันไม่ใช่ quality time เลย แต่ปีนี้เจอกันเดือนละ 2 ครั้ง แต่โคตรจะ quality time จริง ๆ ขอบคุณพ่อกับแม่มาก ๆ ที่รัก ดูแล ห่วงใย แนะนำ สนับสนุน และ ทุก ๆ อย่าง 💗
อีกคนคือ ผู้บ่าวฉันเอง เราชีวิตเราปกติได้แบบนี้ สงบได้แบบนี้ เพราะเรามีผู้บ่าวที่ไม่ทำให้เราประสาทเพิ่มมากขึ้น ถ้าประสาทก็ประสาทจะตัวเราเองนี่ ก็ต้องขอบคุณที่เข้าใจในตัวเรา ไม่ว่าในฐานะผู้ชายคนนึง หรือ ในฐานนะพระ แต่เราก็คือเรา ไม่ว่าจะก่อนเขาบวช หรือ ตอนที่เขาบวช เราก็ยังเป็นเราเหมือนเดิม แล้วเขาก็ไม่เคยบอกให้เราต้องเป็นแบบนู้น หรือ แบบนี้ เราเลย feel free มาก ๆ ขอบคุณที่เข้าใจ และ ใจเย็นกับเรามาตลอดนะคะ
ต่อคือ ก้ามปู เพื่อนสนิทเราเอง รู้จักกันมาครึ่งชีวิตแล้ว ก้ามคือเพื่อนที่เราคุย ปรึกษา ระบายได้ทุกเรื่องจริง ๆ เราคอยเชียร์อัพกันและกัน เราเองเป็นคนที่เพื่อนน้อยมาก ๆ นอกจากก้ามก็ต้องเป็นน้องแพร อีกคนที่คอยซัพพอร์ทกันและมาตลอด อีกไม่กี่เดือนแพรจะคลอดลูก แล้วฉันจะเลื่อนขั้นเป็นป้าแล้วสู แล้วก็ น้องเจล กับ น้องอั๋น ซึ่งการทำงานกับทีมนี้สนุกมาก ทุกคนคอยช่วยเหลือกัน สื่อสารกัน ทำให้งานมันเป็นไปตามจุดประสงค์ที่ตั้งไว้ ที่สำคัญคือ พากันไปกินฉ่ำ เช้าคาเฟ่ เที่ยงข้าวโรงอาหาร บ่ายชาไข่มุก เย็นชาบู แซ่บบบบบ
อีกกลุ่มที่ขาดไม่ได้คือ เด็ก ๆ ที่น่ารัก ไม่ว่าจะเด็ก ๆ ที่โรงเรียน หรือ ที่เรียนพิเศษกับเรา เอสจริง ๆ วัน ๆ เราแทบไม่ได้คุยกับใครเลย ยิ่งพอผู้บ่าวเราบวช คนที่เราคุยด้วยคือ เด็ก ๆ นี่แหล่ะ ขอบคุณที่ให้กำลังใจทีเชอร์มาตลอด เป็นความสดใสของทีเชอร์ และทำให้ทีเชอร์มีกำลังใจทำงานในทุก ๆ วัน โดยเฉพาะ เอวาลินลูกสาวเรา น้องอิคคิว น้องโอเชีย น้องสโนว์ และที่ขาดไม่ได้คือ ผู้ปกครองทุกท่าน ขอบคุณที่ไว้ใจให้เราดูแลลูกหลาน ขอบคุณสำหรับทุกคำชม และ ขอบคุณที่จ่ายตังครบทุกเดือนค่ะ เอ้ออออออ ทำงานก็ต้องได้เงินสิ
สุดท้าย ก็ต้องขอบคุณตัวเราเอง เราในวัย 32 ในชีวิตแบบที่ให้เกียรติตัวเองมาตลอด ให้เกียรติทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เราเป็นเราในวันนี้โดยที่ยังมีสติสัมปชัญญะ และ ร่างกายยังครบ 32 ไม่ว่าจะเป็นทุกความสำเร็จ ทุกความพยายาม ทุกความเหนื่อยล้า
นอกจากนี้ อีกสิ่งที่เราต้องให้เกียรติคือ ตัวเราเองในอดีต ทุกคนเคยผ่านทั้งเรื่องที่ดี และเรื่องที่ทุลักทุเล เราเองก็เคยเป็นคนนึงที่เคยมีความคิดว่า “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่ ….” หรือ “ทำไมตอนนั้นเราไม่ …” “ถ้าเราไม่ … ป่านนี้เรา … ไปแล้ว”
ซึ่งความคิดเหล่านี้มันมาจาก point of view ของเราในปัจจุบัน ซึ่งแน่นอนว่ามันต้องเป็นวิธีการแก้ปัญหา และ ไอเดียที่ดีกว่าตอนนี้แน่ ๆ แต่เราที่คิดได้แบบนี้ก็เพราะเราในวันนั้นที่ยังคิดไม่ได้หรือป่าว เพราะเราในวันนั้นได้ผ่านเรื่องราวต่าง ๆ จนเราผลึกได้ใช่ไหม?
ทีนี้ ถ้าเรา throw back กับไปลอง replay ตัวเราเองในตอนนั้น เชื่อเถอะว่า สิ่งที่เราเลือกในตอนนั้น คือ choices ที่ดีที่สุดที่เราจะสามารถคิดได้ เลือกได้ ทำได้ในสถานการณ์ที่มีข้อผูกมัดของ conditions ต่าง ๆ ในตอนนั้น
ถึงมันจะไม่ได้เป็นวิธีที่บรรเจิดกว่าตอนนี้ แต่มันก็ทำให้เราผ่านตรงนั้นมาได้ ถึงมันจะทุลักทุเลไปหน่อย แต่สุดท้ายผลประกอบการคือ เราในวันนี้ เราที่นอนอืดวิจารย์ตัวเองในอดีตต่าง ๆ นา ๆ
แต่อย่าลืมว่า เพราะวันนั้นแหล่ะ เราเลยเป็นคนเก่งในวันนี้เราที่มีทั้งความประสบการณ์ ความรู้ วิสัยทัศน์ กระบวนทัศน์ บาดแผล และบทเรียน จนสามารถตัดสินตัวเองในอดีตที่ยังไม่มีโอกาสได้เรียนรู้ได้ขนาดนี้ไง ที่สำคัญ การใช้มาตรฐานปัจจุบันไปตัดสินการตัดสินใจในอดีตมันก็ไม่ค่อยจะยุติธรรมกับตัวเราในอดีตสักเท่าไหร่ แต่ยังไงตอนนี้ เวลา ไม่ว่าที่ผ่านมาจะเป็นยังไง สุดท้ายก็ยังเป็นเราที่อยู่ตรงนี้ สุขสันต์วันเกิดนะ เกิดทุกวันก็ได้ อยากกินเค้ก.
เป็นเด็กดีนะคะ
บี๋ดูแลตัวเองดีๆนะคะ
ถ้าป่วยอย่าลืมกินยานะคะ
ถ้าฝุ่นเยอะอย่าลืมล้างจมูกด้วย
คิดถึงบี๋ 99999999999999999999999999999999999999 99999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999999%%%%% เลยย
นับจากวันนี้ไปจนถึงวันเกิด ฉันจะเป็นเด็กดี
ฉันจะไม่จ่ม ไม่วีน ไม่ประสาทแดก
ฉันจะอยู่แบบเมาะ ๆ แมะ ๆ สงบจิต สงบใจ
เริ่ม
อัปเดตประชากร
ของขวัญวันเกิดชิ้นแรกของปีนี้ที่ไม่คิดว่าจะได้ คือ บักกระต่ายชมพูMy friend rabbit หัวเห็ด จากแม่ใหญ่เจลผู้มาก่อนกาล เพราะให้ก่อนวันเกิดฉันมา 9 วันแหมสู ฟ้าวแฮง
WELCOME TO THE 33 ERA 🎂👑
ฉันในวันเกิด
เอาจริงนี่หลับตั้งแต่ 2 ทุ่มของวันที่ 14 ที่นอนเพราะปวดหัวมาก เหมือนหัวจะระเบิด แบบหลับ ๆ ตื่น ๆ แทบทุกช่วงโมง จนไม่ไหว ตี 1 ออกไปซื้อยามากิน แล้วดีขึ้น แต่ยังไม่ได้นอนนะ อยู่ยาว
——————————————
04.00 เปิดคอม ทำงานต่อ
08.00 ปิดคอม นอน
12.00 อาบน้ำ ไปกินเตี๋ยว ไปกินมัทฉะ
14.00 ไปสอนพิเศษที่บ้านน้องสเนล เซนอล
16.00 โทรหาพ่อกับแม่ ให้พ่อแม่อวยพร
17.00 ทำสไลด์ ppt กับ แก้ไฟล์คะนน
18.00 ไปซื้อส้มตำ
19.00 สอนออนไลน์น้องสโนว์
20.00 Multitasks กินข้าว ไถมือถือ ดูซีรีย์ ตอบข้อความคนที่มาอวยพร จนตอนนี้ 23.55
นี่กำลังคิดอยู่ ว่าจะยังไงดี เพราะว่า ปจด มา ปวดท้องมากและก็ยังปวดหัวอยู่ แล้วเราค่อนข้าง emotional ซึ่งนี่ก็ไม่ค่อยชอบอะไรที่มันออกมาตอนอ่อนไหวสักเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยมันก็จะมีความรู้สึกออกมามากกว่าปกติแหล่ะ แต่จะลองพยายามเรียบเรียงดู
Keywords ในปีที่ผ่านมาคือ อยู่แบบสงบ และ ปกติที่สุด ได้ใช้ชีวิต ได้ทำ ได้คิด ได้เป็น ได้ลองในแบบที่ต้องการ มันก็เป็นเพราะตัวเราเองแหล่ะที่เลือกจะทำ แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณคนรอบตัวที่เข้าใจเรา และ สนับสนุนเราไม่ว่าเราจะเลือกอะไร ทำอะไร และ เป็นอะไร
ไม่ว่าจะคุณพ่อคุณแม่ ที่เป็น biggest supporters ของลูกคนนี้ ไม่ว่าลูกจะทำอะไร พ่อกับแม่พร้อมดันหลังเราทุกอย่าง ทั้ง ๆ ที่เราก็บอกออกมาตรง ๆ ว่า มันอาจไม่สำเร็จนะ แต่พ่อกับแม่กลับบอกว่า ไม่เป็นไรเลย ถ้าไม่ลองทำจะรู้ได้ยังไงว่ามันเป็นยังไง งื้อออ แล้วช่วงปีที่ผ่านมาเราได้ใช้เวลากับพ่อแม่เยอะมาก ๆ ไปนอนบ้านยาว ๆ พ่อกับแม่ก็มาหาทุกเดือน สมัยก่อนที่ไปเรียน เราเจอกันทุกอาทิตย์ แต่มันไม่ใช่ quality time เลย แต่ปีนี้เจอกันเดือนละ 2 ครั้ง แต่โคตรจะ quality time จริง ๆ ขอบคุณพ่อกับแม่มาก ๆ ที่รัก ดูแล ห่วงใย แนะนำ สนับสนุน และ ทุก ๆ อย่าง 💗
อีกคนคือ ผู้บ่าวฉันเอง เราชีวิตเราปกติได้แบบนี้ สงบได้แบบนี้ เพราะเรามีผู้บ่าวที่ไม่ทำให้เราประสาทเพิ่มมากขึ้น ถ้าประสาทก็ประสาทจะตัวเราเองนี่ ก็ต้องขอบคุณที่เข้าใจในตัวเรา ไม่ว่าในฐานะผู้ชายคนนึง หรือ ในฐานนะพระ แต่เราก็คือเรา ไม่ว่าจะก่อนเขาบวช หรือ ตอนที่เขาบวช เราก็ยังเป็นเราเหมือนเดิม แล้วเขาก็ไม่เคยบอกให้เราต้องเป็นแบบนู้น หรือ แบบนี้ เราเลย feel free มาก ๆ ขอบคุณที่เข้าใจ และ ใจเย็นกับเรามาตลอดนะคะ
ต่อคือ ก้ามปู เพื่อนสนิทเราเอง รู้จักกันมาครึ่งชีวิตแล้ว ก้ามคือเพื่อนที่เราคุย ปรึกษา ระบายได้ทุกเรื่องจริง ๆ เราคอยเชียร์อัพกันและกัน เราเองเป็นคนที่เพื่อนน้อยมาก ๆ นอกจากก้ามก็ต้องเป็นน้องแพร อีกคนที่คอยซัพพอร์ทกันและมาตลอด อีกไม่กี่เดือนแพรจะคลอดลูก แล้วฉันจะเลื่อนขั้นเป็นป้าแล้วสู แล้วก็ น้องเจล กับ น้องอั๋น ซึ่งการทำงานกับทีมนี้สนุกมาก ทุกคนคอยช่วยเหลือกัน สื่อสารกัน ทำให้งานมันเป็นไปตามจุดประสงค์ที่ตั้งไว้ ที่สำคัญคือ พากันไปกินฉ่ำ เช้าคาเฟ่ เที่ยงข้าวโรงอาหาร บ่ายชาไข่มุก เย็นชาบู แซ่บบบบบ
อีกกลุ่มที่ขาดไม่ได้คือ เด็ก ๆ ที่น่ารัก ไม่ว่าจะเด็ก ๆ ที่โรงเรียน หรือ ที่เรียนพิเศษกับเรา เอสจริง ๆ วัน ๆ เราแทบไม่ได้คุยกับใครเลย ยิ่งพอผู้บ่าวเราบวช คนที่เราคุยด้วยคือ เด็ก ๆ นี่แหล่ะ ขอบคุณที่ให้กำลังใจทีเชอร์มาตลอด เป็นความสดใสของทีเชอร์ และทำให้ทีเชอร์มีกำลังใจทำงานในทุก ๆ วัน โดยเฉพาะ เอวาลินลูกสาวเรา น้องอิคคิว น้องโอเชีย น้องสโนว์ และที่ขาดไม่ได้คือ ผู้ปกครองทุกท่าน ขอบคุณที่ไว้ใจให้เราดูแลลูกหลาน ขอบคุณสำหรับทุกคำชม และ ขอบคุณที่จ่ายตังครบทุกเดือนค่ะ เอ้ออออออ ทำงานก็ต้องได้เงินสิ
สุดท้าย ก็ต้องขอบคุณตัวเราเอง เราในวัย 32 ในชีวิตแบบที่ให้เกียรติตัวเองมาตลอด ให้เกียรติทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เราเป็นเราในวันนี้โดยที่ยังมีสติสัมปชัญญะ และ ร่างกายยังครบ 32 ไม่ว่าจะเป็นทุกความสำเร็จ ทุกความพยายาม ทุกความเหนื่อยล้า
นอกจากนี้ อีกสิ่งที่เราต้องให้เกียรติคือ ตัวเราเองในอดีต ทุกคนเคยผ่านทั้งเรื่องที่ดี และเรื่องที่ทุลักทุเล เราเองก็เคยเป็นคนนึงที่เคยมีความคิดว่า “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้จะไม่ ….” หรือ “ทำไมตอนนั้นเราไม่ …” “ถ้าเราไม่ … ป่านนี้เรา … ไปแล้ว”
ซึ่งความคิดเหล่านี้มันมาจาก point of view ของเราในปัจจุบัน ซึ่งแน่นอนว่ามันต้องเป็นวิธีการแก้ปัญหา และ ไอเดียที่ดีกว่าตอนนี้แน่ ๆ แต่เราที่คิดได้แบบนี้ก็เพราะเราในวันนั้นที่ยังคิดไม่ได้หรือป่าว เพราะเราในวันนั้นได้ผ่านเรื่องราวต่าง ๆ จนเราผลึกได้ใช่ไหม?
ทีนี้ ถ้าเรา throw back กับไปลอง replay ตัวเราเองในตอนนั้น เชื่อเถอะว่า สิ่งที่เราเลือกในตอนนั้น คือ choices ที่ดีที่สุดที่เราจะสามารถคิดได้ เลือกได้ ทำได้ในสถานการณ์ที่มีข้อผูกมัดของ conditions ต่าง ๆ ในตอนนั้น
ถึงมันจะไม่ได้เป็นวิธีที่บรรเจิดกว่าตอนนี้ แต่มันก็ทำให้เราผ่านตรงนั้นมาได้ ถึงมันจะทุลักทุเลไปหน่อย แต่สุดท้ายผลประกอบการคือ เราในวันนี้ เราที่นอนอืดวิจารย์ตัวเองในอดีตต่าง ๆ นา ๆ
แต่อย่าลืมว่า เพราะวันนั้นแหล่ะ เราเลยเป็นคนเก่งในวันนี้เราที่มีทั้งความประสบการณ์ ความรู้ วิสัยทัศน์ กระบวนทัศน์ บาดแผล และบทเรียน จนสามารถตัดสินตัวเองในอดีตที่ยังไม่มีโอกาสได้เรียนรู้ได้ขนาดนี้ไง ที่สำคัญ การใช้มาตรฐานปัจจุบันไปตัดสินการตัดสินใจในอดีตมันก็ไม่ค่อยจะยุติธรรมกับตัวเราในอดีตสักเท่าไหร่ แต่ยังไงตอนนี้ เวลา ไม่ว่าที่ผ่านมาจะเป็นยังไง สุดท้ายก็ยังเป็นเราที่อยู่ตรงนี้ สุขสันต์วันเกิดนะ เกิดทุกวันก็ได้ อยากกินเค้ก.