...........
.
" อยากเป็นคนโปรดของใครสักคน " ⭐
" คิดไปคิดมาได้เป็นแค่คนคุยพาสทาม
เวลาที่เธอเหงาเท่านั้นเอง '⛈️⛈️⛈️
.......
ไม่มีเจตนาจะทำให้บาดเจ็บแต่เราก็อยากจะเข้าไป “งับ” เบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว
เมื่อเราเจอสิ่งที่น่ารักเกินไป สมองก็จะเริ่มก้าวร้าว หรือเรียกว่า ความก้าวร้าวที่น่ารัก “Cute Aggression” ซึ่งไม่ได้ส่งผลให้แค่อยากกัดหรืองับเบาๆ เท่านั้น แต่ยังรวมถึงอาการอยากเข้าไปหยิก บีบ ฟัด หรือตีเบาๆ อีกด้วย
หรือสารโดปามีน (Dopamine) ออกมา ซึ่งสมองจะหลั่งเมื่อเราทำสิ่งที่มีความสุข เช่น ตกหลุมรัก หรือได้รับอาหารตามที่ต้องการ สารเหล่านี้จะทำให้เรารู้สึกสดชื่น กระฉับกระเฉง
ซึ่งบางครั้งก็ทำให้เราเสพติดมันได้
หรือกินอาหารเมนูเดิมได้ซ้ำๆ เพราะโดปามีนจะถูกผลิตออกมาซ้ำๆ ตอบสนองเรา
ดังนั้นเมื่อเราเจอสัตว์น่ารักๆ หรืออยู่ใกล้ชิดกับคนที่เรามีความสุข อาการมันเขี้ยวอยากจะกัด
ว้าวว้าวว้าว
เกลียดยาที่สุด... เกลียดที่สุด...
💫 ยาประจำตอนนี้ เข้า 3 เย็น4 (ไม่รู้จะได้เพิ่มอีกไหม)
🥺 ตอนนี้ไม่สบาย เช้า5 เที่ยง5 เย็น5 (หายค่อยหยุดกิน)
😣 ยาบำรุงหมอจัดให้ทาน เช้า 2 เที่ยง2 เย็น2
น้ำตาไหลทุกครั้ง เพื่ออยากมีชีวิตแค่นี้เอง
วันหนึ่งตอนนี้ทานยา.... เช้า10 เที่ยง7 เย็น11 ตกวันละ 28 เม็ด (รีบหายไม่สบายสักทีเถอะ) (เดี๋ยวแดกแม่งหมดถุงเลย)
ความรู้สึก🦋
ความสดใสค่อยๆ หายไป
จากที่มองให้สดใสและมีแสงสว่าง
ตอนนี้มันค่อยๆดับลงอย่างช้าๆ
..........
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
เรา; หมอค่ะ หนูไม่รู้ว่าหนูจะอยู่ใช้ชีวิตได้นานเท่าไหร่
หมอ: ทำไหมครับ
.........
เรา: หนูรู้สึกว่า ท้องฟ้าจะสดใสแค่ไหน แต่หนูกลับมองเห็นแต่ความมืดค่ะ
หมอ: คิดจะฆ่าตัวตาย หรือมีการวางแผนจะฆ่าตัวตายไหมครับ
เรา: ในหัวมันคิดตลอดค่ะ วางแผนไหมมันอยู่ในส่วนลึกที่ยังไม่เอาออกมาใช้ค่ะ หนูอารมณ์ดีขนาดนี้ คงยังค่ะ
หมอ: พอบอกหมอได้ไหมคครับ
เรา: ไม่บอกได้ไหมค่ะ
............
หมอ: หนูเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง ที่ผ่านและแบกอะไรมากมาย เท่าที่หมอฟังดูหนูเป็นคนที่เก่งนะครับ หมอว่า หนูควรจะพักผ่อนเยอะๆ หนูเป็นผูหญิงที่น่ารักนะ โลกของหนูต้องสดใสนะครับ
เรา; ค่ะ หนูหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น ถึงหนูจะไม่มีความสุข แต่หนูชอบเห๋นคนอื่นมีความสุข ความทุกข์ของหนูมันอยู่ที่ตัวหนู แต่คนรอบข้างหนูต้องมีความสุข หนูจะเป๋นกำลังใจ ให้ทุกคนเท่าที่หนูทำได้ อะไรที่หนูไม่ได้รับ หนูจะทำให้ทุกคนได้รับ ค่ะ
........
....เราก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง...
...ที่อยากยิ้ม หัวเราะ ..😊🤭 และความสุขเหมือนคนอื่นๆ.. โดยที่ไม่กังวนอะไรทั้งนั้น
...ทำไมโลกที่เรามองมันเศร้าอะไรขนาดนี้นะ....
......มองกระจกทุกเช้าแล้วบอกว่า.... " สวัสดีวันนี้ที่สดใส " ....ทั้งๆในใจ..แทบไม่อยากจะลืมตา...
คงต้องให้เวลาตัวเองสักพัก สักพักใหญ่ๆเลยแหละ
รู้สึกน้อยใจกับชีวิตตัวเอง ผิดพลาดไปหมดทุกเรื่อง
วันนี้คุยกันปกติ พรุ่งนี้อาจไม่มีลมหายใจแล้วก็ได้ ชีวิตคนเรามันสั้น
“การจากลา ทำให้เห็นความสำคัญของการมีอยู่ชัดเจนกว่าเดิม“
มันเกิดคำถามกับตัวเองตลอด ว่าควรทำยังไงต่อดี
ไม่ต้องลองหายไปหรอก เพราะที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ไม่เคยมีตัวตนอยู่แล้ว.
แล้วเคยคิดมั้ยว่าคนที่ทำตัวปกติทุกวันภายในใจมันแตกสลายไปแล้วมากแค่ไหน
https://youtu.be/HFnntWoqc54?si=AUyH7S1AUkUKH-BX
กฎข้อหนึ่งของการเป็นผู้ใหญ่… “จงเรียนรู้ที่จะอยู่เพื่อตัวเอง” ... เราใช้เวลาหลายปีพยายามทำให้ใครต่อใครพอใจ พยายามไม่ให้ใครผิดหวัง พยายามทำตามสิ่งที่โลกคาดหวังจากเรา จนบางวันลืมถามหัวใจว่า “เราอยากอยู่แบบไหนกันแน่” .. การเติบโตไม่ใช่การมีทุกอย่างพร้อม แต่คือการกล้ายืนอยู่กับตัวเองโดยไม่รู้สึกผิด คือการเลือกอยู่ในที่ที่ใจสงบมากกว่าอยู่ในที่ที่ดูดี คือการกล้าพูดว่า “ไม่เป็นไร” กับสิ่งที่ทำร้ายเรา และพูดว่า “พอแล้ว” กับสิ่งที่ไม่ใช่ การอยู่เพื่อตัวเองไม่เห็นแก่ตัวเลย มันคือการคืนชีวิตให้หัวใจได้หายใจในจังหวะของตัวเองอีกครั้ง
ปีนี้สอนให้รู้ว่า… “เวลาผ่านไปไว และคนที่เรารักก็ไม่ได้อยู่กับเราตลอดกาล อยากทำอะไรให้รีบทำ รักใครให้รีบบอก จะได้ไม่เสียดายภายหลัง” .... เราอาจเคยคิดว่ายังมีเวลาอีกมาก ยังมีวันพรุ่งนี้ให้พูดคำที่ค้างในใจ ยังมีโอกาสให้กลับไปกอดใครบางคนอีกครั้ง แต่ความจริงของชีวิตคือ ไม่มีใครรู้เลยว่าวันไหนคือครั้งสุดท้าย ... ปีนี้ทำให้เราเข้าใจว่า “การได้อยู่ตรงนี้” ไม่ใช่เรื่องเล็ก ทุกลมหายใจที่ยังได้พูด ได้ยิ้ม ได้ฟังเสียงของใครบางคน คือของขวัญล้ำค่าที่ควรใช้ด้วยความตั้งใจ ... อย่ารอให้ความคิดถึงกลายเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ เพราะบางโอกาส… เมื่อผ่านไปแล้ว มันไม่มีวันหวนกลับมาอีกเลย
ภาวนาให้ตัวเองเจอหนังสือเล่มโปรด และขอให้เป็นเนื้อหาที่ตามหามาตลอด
จริงที่เคยมีคนบอกว่า “อย่าเอาความสุขของเรา ไปผูกไว้กับใคร เพราะในวันที่คน ๆ นั้นหายไป ความสุขของเราจะหายไปด้วย” .. เราเคยเผลอมอบรอยยิ้มให้ใครบางคน จนลืมว่ายังมีรอยยิ้มของตัวเอง เคยให้ความสำคัญกับเสียงของใคร อีกคนมากกว่าความเงียบในใจเรา เคยคิดว่าการได้อยู่กับเขาคือ "คำตอบของชีวิต" แต่เมื่อวันหนึ่งเขาจากไป เราถึงได้รู้ว่าความสุขที่ฝากไว้กับคนอื่น มันเปราะบางแค่ไหน ความรักไม่ผิดที่ทำให้เรายิ้มได้ แต่ผิดตรงที่เราไม่เคยเผื่อใจ ไว้ให้ตัวเองเลย การเติบโตคือการเรียนรู้จะยิ้มได้ แม้ไม่มีใครอยู่ข้าง ๆ เพราะความสุขที่ยั่งยืนที่สุด… คือความสุขที่สร้างจากข้างใน ไม่ใช่จากใครคนหนึ่ง ที่อาจเดินผ่านเข้ามา แล้วก็จากไปเหมือนลมเย็น ในวันหนึ่งเท่านั้นเอง
สุดท้ายแล้ว.... " ไม่ว่าโลกจะสวยงามหรือโหดร้าย " เราก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปอยู่ดี บางวัน เบื่อๆ เหนื่อยๆ อาจจะมีความคิดที่ว่า " อยากหายไป " อยากหนีไปอยู่ไหนสักที่สบายใจ แต่ความเป็นจริงไม่ง่ายขนาดนั้น ชีวิตจริงไม่ใช่นิทาน ไม่มีเวทมนต์ เสกคนให้หายไป ไม่มีประตูวิเศษของโดเรม่อนให้หลบภัย มีแต่จิตใจที่เข้มแข็งเท่านั้น ที่จะผ่านวันแย่ๆไปได้ ไม่ว่าวันนี้จะหัวเราะหรือร้องไห้ พรุ่งนี้ก็ต้องสู้ใหม่อยู่ดี โลกมันหมุนตลอดเวลา วันนี้เราอาจจะอยู่ด้านแย่ของโลก แต่เดี๋ยวสักวันมันจะหมุนเราไปเจอด้านดีๆเอง
ถึงเธอคนเก่ง… “จงเป็นดอกไม้ที่อดทนต่อฤดูกาล เพื่อผลิบานในฤดูของเราเอง” กว่าที่ดอกไม้หนึ่งชนิดจะผลิบาน ต้องผ่านหลากหลายฤดูกาล กว่าคนหนึ่งคนจะเจอช่วงเวลาของตัวเอง ต้องผ่านหลาย ๆ เหตุการณ์ ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ได้ยากจนเกินไปสำหรับใคร เหมือนที่เคยมีคนบอกว่า ‘มีรางวัลสำหรับผู้อดทนเสมอ’ หากวันนี้ เธอยังไม่ได้ในสิ่งที่ปรารถนา ฉันวอนขอให้เธอให้โอกาสกับเวลา และให้โอกาสกับตัวเอง เมื่อผ่านพ้นคืนวันที่ใจร่วงโรยหล่นปลิวไปได้ เธอจะเบิกบานและงดงามกว่าดอกไม้ใดบนโลกใบนี้
กระสุนนัดที่ 1 ฉันเคยร้องขอความรัก ความใส่ใจจากผู้ชาย คนหนึ่ง จนกลายเป็นผู้หญิงน่ารำคาญ. กระสุนนัดที่ 2 แต่ลืมไปรึเปล่าว่าทั้งหมดนี้ คือสิ่งที่คนเป็นแฟนกัน ควรจะให้ไม่ใช่สิ่งที่ต้องร้องขอด้วยซ้ำ.
ไม่ชอบตัวเองตอนมีเรื่องหน่วงในใจ รู้สึกไม่สดใส ทำอะไรก็ติดขัดในใจไปหมดเลย.
พอเริ่มติดกับใครมากๆ ก็เริ่มนิสัยเสีย อยากให้เขาสนใจแต่เรา อยากคุยกับเขาตลอด พอไม่ได้ดั่งใจก็ร้องไห้ ก็โกรธ ก็งอแง นี่แหละข้อเสียของเรา
;ในวันที่ฉันแตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉันก็คือคนเดียวที่รักษาใจตัวเอง ฉันเจ็บคนเดียว ฉันร้องไห้คนเดียว และฉันก็ปลอบใจตัวเอง กอดตัวเองลำพัง🖤
บ่อยนะที่รู้สึกว่าเรา "สำคัญแค่บางเวลา"
ขอโทษที่เผลอไปอินกับความรู้สึก ..ที่มันปลอมมาตั้งแต่แรก
เซฟโซนในวันหยุด
◉ เตียง ◉ ทวิต / ไอจี / ยูทูป / tiktok ◉ นอนโง่ๆทั้งวัน
อ่านเจอมาชอบมาก
ดูแลตัวเองให้เริ่ดที่สุด หาเงินให้ได้มากที่สุด ทำงานเก่งๆ ใครจะคิดยังไงก็เรื่องของเขา เลิกแคร์คำพูดคนอื่น ฟังเสียงหัวใจตัวเอง ปฏิเสธให้เป็น อย่าเล่าทุกเรื่องให้ใครฟัง ยุ่งกับการพัฒนาตัวเองให้มากที่สุด มากจนไม่มีเวลาไปสนใจ เรื่องของใคร แล้วเราจะไปได้ไกลมากกว่าที่เราจินตนาการไว้อีก
จริงมากก ลงทุนกับตัวเอง รักตัวเองจะไม่เสียใจเลยสักวันน
พูดให้น้อย ใช้อารมณ์ให้มาก อาละวาดให้เยอะ ทุกระบบ จบที่เรา
ขอบคุณงับ😊
ว้าว...ขอบคุณนะ
**ทำไมเราถึงอยาก “กัด-งับ” สิ่งน่ารัก**
ไม่มีเจตนาจะทำให้บาดเจ็บแต่เราก็อยากจะเข้าไป “งับ” เบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว
.
เมื่อเราเจอสิ่งที่น่ารักเกินไป สมองก็จะเริ่มก้าวร้าว หรือเรียกว่า ความก้าวร้าวที่น่ารัก “Cute Aggression” ซึ่งไม่ได้ส่งผลให้แค่อยากกัดหรืองับเบาๆ เท่านั้น แต่ยังรวมถึงอาการอยากเข้าไปหยิก บีบ ฟัด หรือตีเบาๆ อีกด้วย
**การกัดยังกระตุ้นให้สมองหลั่งสารแห่งความสุข**
หรือสารโดปามีน (Dopamine) ออกมา ซึ่งสมองจะหลั่งเมื่อเราทำสิ่งที่มีความสุข เช่น ตกหลุมรัก หรือได้รับอาหารตามที่ต้องการ สารเหล่านี้จะทำให้เรารู้สึกสดชื่น กระฉับกระเฉง
ซึ่งบางครั้งก็ทำให้เราเสพติดมันได้
เป็นเหตุผลว่าทำไมเราถึงอยากอยู่ใกล้คนที่เรามีความสุขบ่อยๆ
หรือกินอาหารเมนูเดิมได้ซ้ำๆ เพราะโดปามีนจะถูกผลิตออกมาซ้ำๆ ตอบสนองเรา
ดังนั้นเมื่อเราเจอสัตว์น่ารักๆ หรืออยู่ใกล้ชิดกับคนที่เรามีความสุข อาการมันเขี้ยวอยากจะกัด
ว้าวว้าวว้าว
เกลียดยาที่สุด...
เกลียดที่สุด...
💫 ยาประจำตอนนี้ เข้า 3 เย็น4
(ไม่รู้จะได้เพิ่มอีกไหม)
🥺 ตอนนี้ไม่สบาย
เช้า5 เที่ยง5 เย็น5
(หายค่อยหยุดกิน)
😣 ยาบำรุงหมอจัดให้ทาน
เช้า 2 เที่ยง2 เย็น2
น้ำตาไหลทุกครั้ง
เพื่ออยากมีชีวิตแค่นี้เอง
วันหนึ่งตอนนี้ทานยา....
เช้า10 เที่ยง7 เย็น11
ตกวันละ 28 เม็ด
(รีบหายไม่สบายสักทีเถอะ)
(เดี๋ยวแดกแม่งหมดถุงเลย)
ความรู้สึก🦋
...........
ความสดใสค่อยๆ หายไป
จากที่มองให้สดใสและมีแสงสว่าง
ตอนนี้มันค่อยๆดับลงอย่างช้าๆ
..........
🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪
...........
เรา; หมอค่ะ หนูไม่รู้ว่าหนูจะอยู่ใช้ชีวิตได้นานเท่าไหร่
.......
หมอ: ทำไหมครับ
.........
เรา: หนูรู้สึกว่า ท้องฟ้าจะสดใสแค่ไหน แต่หนูกลับมองเห็นแต่ความมืดค่ะ
.........
หมอ: คิดจะฆ่าตัวตาย หรือมีการวางแผนจะฆ่าตัวตายไหมครับ
.........
เรา: ในหัวมันคิดตลอดค่ะ วางแผนไหมมันอยู่ในส่วนลึกที่ยังไม่เอาออกมาใช้ค่ะ หนูอารมณ์ดีขนาดนี้ คงยังค่ะ
..........
หมอ: พอบอกหมอได้ไหมคครับ
.........
เรา: ไม่บอกได้ไหมค่ะ
............
หมอ: หนูเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง ที่ผ่านและแบกอะไรมากมาย เท่าที่หมอฟังดูหนูเป็นคนที่เก่งนะครับ หมอว่า หนูควรจะพักผ่อนเยอะๆ หนูเป็นผูหญิงที่น่ารักนะ โลกของหนูต้องสดใสนะครับ
.........
เรา; ค่ะ หนูหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น ถึงหนูจะไม่มีความสุข แต่หนูชอบเห๋นคนอื่นมีความสุข ความทุกข์ของหนูมันอยู่ที่ตัวหนู แต่คนรอบข้างหนูต้องมีความสุข หนูจะเป๋นกำลังใจ ให้ทุกคนเท่าที่หนูทำได้ อะไรที่หนูไม่ได้รับ หนูจะทำให้ทุกคนได้รับ ค่ะ
........
....เราก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง...
...ที่อยากยิ้ม หัวเราะ ..😊🤭
และความสุขเหมือนคนอื่นๆ..
โดยที่ไม่กังวนอะไรทั้งนั้น
...ทำไมโลกที่เรามองมันเศร้าอะไรขนาดนี้นะ....
......มองกระจกทุกเช้าแล้วบอกว่า....
" สวัสดีวันนี้ที่สดใส "
....ทั้งๆในใจ..แทบไม่อยากจะลืมตา...
คงต้องให้เวลาตัวเองสักพัก
สักพักใหญ่ๆเลยแหละ
รู้สึกน้อยใจกับชีวิตตัวเอง
ผิดพลาดไปหมดทุกเรื่อง
วันนี้คุยกันปกติ พรุ่งนี้อาจไม่มีลมหายใจแล้วก็ได้ ชีวิตคนเรามันสั้น
“การจากลา ทำให้เห็นความสำคัญของการมีอยู่ชัดเจนกว่าเดิม“
มันเกิดคำถามกับตัวเองตลอด
ว่าควรทำยังไงต่อดี
ไม่ต้องลองหายไปหรอก เพราะที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ไม่เคยมีตัวตนอยู่แล้ว.
แล้วเคยคิดมั้ยว่าคนที่ทำตัวปกติทุกวันภายในใจมันแตกสลายไปแล้วมากแค่ไหน
https://youtu.be/HFnntWoqc54?si=AUyH7S1AUkUKH-BX
กฎข้อหนึ่งของการเป็นผู้ใหญ่…
“จงเรียนรู้ที่จะอยู่เพื่อตัวเอง”
...
เราใช้เวลาหลายปีพยายามทำให้ใครต่อใครพอใจ
พยายามไม่ให้ใครผิดหวัง
พยายามทำตามสิ่งที่โลกคาดหวังจากเรา
จนบางวันลืมถามหัวใจว่า
“เราอยากอยู่แบบไหนกันแน่”
..
การเติบโตไม่ใช่การมีทุกอย่างพร้อม
แต่คือการกล้ายืนอยู่กับตัวเองโดยไม่รู้สึกผิด คือการเลือกอยู่ในที่ที่ใจสงบมากกว่าอยู่ในที่ที่ดูดี คือการกล้าพูดว่า
“ไม่เป็นไร” กับสิ่งที่ทำร้ายเรา และพูดว่า “พอแล้ว” กับสิ่งที่ไม่ใช่
การอยู่เพื่อตัวเองไม่เห็นแก่ตัวเลย
มันคือการคืนชีวิตให้หัวใจได้หายใจในจังหวะของตัวเองอีกครั้ง
ปีนี้สอนให้รู้ว่า…
“เวลาผ่านไปไว และคนที่เรารักก็ไม่ได้อยู่กับเราตลอดกาล อยากทำอะไรให้รีบทำ รักใครให้รีบบอก จะได้ไม่เสียดายภายหลัง”
....
เราอาจเคยคิดว่ายังมีเวลาอีกมาก
ยังมีวันพรุ่งนี้ให้พูดคำที่ค้างในใจ
ยังมีโอกาสให้กลับไปกอดใครบางคนอีกครั้ง แต่ความจริงของชีวิตคือ
ไม่มีใครรู้เลยว่าวันไหนคือครั้งสุดท้าย
...
ปีนี้ทำให้เราเข้าใจว่า “การได้อยู่ตรงนี้” ไม่ใช่เรื่องเล็ก ทุกลมหายใจที่ยังได้พูด
ได้ยิ้ม ได้ฟังเสียงของใครบางคน คือของขวัญล้ำค่าที่ควรใช้ด้วยความตั้งใจ
...
อย่ารอให้ความคิดถึงกลายเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ เพราะบางโอกาส…
เมื่อผ่านไปแล้ว มันไม่มีวันหวนกลับมาอีกเลย
ภาวนาให้ตัวเองเจอหนังสือเล่มโปรด
และขอให้เป็นเนื้อหาที่ตามหามาตลอด
จริงที่เคยมีคนบอกว่า
“อย่าเอาความสุขของเรา
ไปผูกไว้กับใคร
เพราะในวันที่คน ๆ
นั้นหายไป
ความสุขของเราจะหายไปด้วย”
..
เราเคยเผลอมอบรอยยิ้มให้ใครบางคน
จนลืมว่ายังมีรอยยิ้มของตัวเอง
เคยให้ความสำคัญกับเสียงของใคร
อีกคนมากกว่าความเงียบในใจเรา
เคยคิดว่าการได้อยู่กับเขาคือ
"คำตอบของชีวิต"
แต่เมื่อวันหนึ่งเขาจากไป
เราถึงได้รู้ว่าความสุขที่ฝากไว้กับคนอื่น มันเปราะบางแค่ไหน
ความรักไม่ผิดที่ทำให้เรายิ้มได้
แต่ผิดตรงที่เราไม่เคยเผื่อใจ
ไว้ให้ตัวเองเลย
การเติบโตคือการเรียนรู้จะยิ้มได้
แม้ไม่มีใครอยู่ข้าง ๆ
เพราะความสุขที่ยั่งยืนที่สุด…
คือความสุขที่สร้างจากข้างใน
ไม่ใช่จากใครคนหนึ่ง
ที่อาจเดินผ่านเข้ามา
แล้วก็จากไปเหมือนลมเย็น
ในวันหนึ่งเท่านั้นเอง
สุดท้ายแล้ว....
" ไม่ว่าโลกจะสวยงามหรือโหดร้าย "
เราก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปอยู่ดี
บางวัน เบื่อๆ เหนื่อยๆ
อาจจะมีความคิดที่ว่า
" อยากหายไป "
อยากหนีไปอยู่ไหนสักที่สบายใจ
แต่ความเป็นจริงไม่ง่ายขนาดนั้น
ชีวิตจริงไม่ใช่นิทาน
ไม่มีเวทมนต์ เสกคนให้หายไป
ไม่มีประตูวิเศษของโดเรม่อนให้หลบภัย
มีแต่จิตใจที่เข้มแข็งเท่านั้น
ที่จะผ่านวันแย่ๆไปได้
ไม่ว่าวันนี้จะหัวเราะหรือร้องไห้
พรุ่งนี้ก็ต้องสู้ใหม่อยู่ดี
โลกมันหมุนตลอดเวลา
วันนี้เราอาจจะอยู่ด้านแย่ของโลก
แต่เดี๋ยวสักวันมันจะหมุนเราไปเจอด้านดีๆเอง
ถึงเธอคนเก่ง…
“จงเป็นดอกไม้ที่อดทนต่อฤดูกาล
เพื่อผลิบานในฤดูของเราเอง”
กว่าที่ดอกไม้หนึ่งชนิดจะผลิบาน
ต้องผ่านหลากหลายฤดูกาล
กว่าคนหนึ่งคนจะเจอช่วงเวลาของตัวเอง
ต้องผ่านหลาย ๆ เหตุการณ์
ชีวิตไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่ก็ไม่ได้ยากจนเกินไปสำหรับใคร
เหมือนที่เคยมีคนบอกว่า
‘มีรางวัลสำหรับผู้อดทนเสมอ’
หากวันนี้ เธอยังไม่ได้ในสิ่งที่ปรารถนา
ฉันวอนขอให้เธอให้โอกาสกับเวลา
และให้โอกาสกับตัวเอง
เมื่อผ่านพ้นคืนวันที่ใจร่วงโรยหล่นปลิวไปได้
เธอจะเบิกบานและงดงามกว่าดอกไม้ใดบนโลกใบนี้
กระสุนนัดที่ 1
ฉันเคยร้องขอความรัก ความใส่ใจจากผู้ชาย
คนหนึ่ง จนกลายเป็นผู้หญิงน่ารำคาญ.
กระสุนนัดที่ 2
แต่ลืมไปรึเปล่าว่าทั้งหมดนี้ คือสิ่งที่คนเป็นแฟนกัน
ควรจะให้ไม่ใช่สิ่งที่ต้องร้องขอด้วยซ้ำ.
ไม่ชอบตัวเองตอนมีเรื่องหน่วงในใจ
รู้สึกไม่สดใส
ทำอะไรก็ติดขัดในใจไปหมดเลย.
พอเริ่มติดกับใครมากๆ
ก็เริ่มนิสัยเสีย
อยากให้เขาสนใจแต่เรา
อยากคุยกับเขาตลอด
พอไม่ได้ดั่งใจก็ร้องไห้
ก็โกรธ ก็งอแง
นี่แหละข้อเสียของเรา
;ในวันที่ฉันแตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันก็คือคนเดียวที่รักษาใจตัวเอง
ฉันเจ็บคนเดียว
ฉันร้องไห้คนเดียว
และฉันก็ปลอบใจตัวเอง
กอดตัวเองลำพัง🖤
บ่อยนะที่รู้สึกว่าเรา "สำคัญแค่บางเวลา"
ขอโทษที่เผลอไปอินกับความรู้สึก ..ที่มันปลอมมาตั้งแต่แรก
เซฟโซนในวันหยุด
◉ เตียง
◉ ทวิต / ไอจี / ยูทูป / tiktok
◉ นอนโง่ๆทั้งวัน
อ่านเจอมาชอบมาก
ดูแลตัวเองให้เริ่ดที่สุด หาเงินให้ได้มากที่สุด ทำงานเก่งๆ
ใครจะคิดยังไงก็เรื่องของเขา เลิกแคร์คำพูดคนอื่น
ฟังเสียงหัวใจตัวเอง ปฏิเสธให้เป็น อย่าเล่าทุกเรื่องให้ใครฟัง
ยุ่งกับการพัฒนาตัวเองให้มากที่สุด มากจนไม่มีเวลาไปสนใจ
เรื่องของใคร แล้วเราจะไปได้ไกลมากกว่าที่เราจินตนาการไว้อีก
จริงมากก ลงทุนกับตัวเอง รักตัวเองจะไม่เสียใจเลยสักวันน
พูดให้น้อย ใช้อารมณ์ให้มาก อาละวาดให้เยอะ ทุกระบบ จบที่เรา
ขอบคุณงับ😊
ว้าว...ขอบคุณนะ