ระยะห่างทำให้ความรู้สึกที่หนักแน่นเริ่มสั่นคลอน ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่มันคืออะไร หลายต่อหลายครั้งที่ฉันเฝ้าตั้งคำถามโง่เขลากับตัวเองว่าจริง ๆ แล้วเขามองเราเป็นใคร
.
แล้วฉันก็ได้คำตอบว่า “ ฉันคือเพื่อนที่สามารถทำทุกอย่างด้วยได้ ” น่าตลกที่ตลอดเวลาฉันพยายามหลีกหนีคำตอบมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งวันที่ฉันเงียบไร้การติดต่อมีเพียงสติ๊กเกอร์หนึ่งอันที่ตอบกลับไปนั่นคือการสนทนาตลอดวัน ที่ผ่านมาฉันพยายามเข้าใจว่าเขาใช้ชีวิตมาแบบนี้ตลอด แต่จริง ๆ แล้วเขาแค่มองฉันเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่คุยด้วยได้ คุยเรื่องเซ็กส์ หรือทำให้เขารู้สึกอบอุ่นได้มั้ง แต่สิ่งที่ฉันได้รับกลับมาคือความเมินเฉย
ความหนักอึ้งทั้งหมดหายไปเพราะคำตอบที่เด่นหราอยู่บนหน้าผากฉัน ว่าทุกอย่างที่ผ่านมาเราอาจเป็นฝ่ายพยายามอยู่เพียงคนเดียว
ถ้าวันไหนฉันเหนื่อยกับสิ่งที่เป็นอยู่ ฉันจะเป็นทานตะวันดอกแรกที่หลังให้พระอาทิตย์แม้ว่าตัวเองจะเฉาตาย
บางครั้งพูดไปเขาก็ไม่ตอบรับ ซึ่งวันหลังไม่พูดอะไรดีกว่า
ถ้าฉันหายไป เขาจะตามหาไหมนะ
เมื่อไหร่ที่เราหยุดตั้งคำถามกับสิ่งที่เกิดขึ้น นั่นคือการยอมแพ้ของฉัน
สิ่งที่ยอมรับยากที่สุด คือ ความรู้สึกแตกสลายจนกลายเป็นความเคยชิน ถ้าวันหนึ่งเราพูดทุกสิ่งที่รู้สึก เขาคงจะเดินจากไปโดยไม่ได้คิดถึงอะไรเลย
เหนื่อยยยยจัง
ฉันมองคนจากทัศนคติ มากกว่าความชอบ
ฉันไม่สามารถเป็นแบบที่คุณชอบได้ ต่อให้คุณบรรยายคนที่คุณชอบจนฉันมองเห็นว่าเธอเป็นคนแบบไหน ลักษณะ การแต่งตัว หรือการใช้ชีวิตเป็นอย่างไร นั่นมันเป็นเพียงภาพลักษณ์ภายนอกที่ฉันมองข้ามเป็นสิ่งแรกอาจจะฟังดูประหลาดสักนิด แต่ฉันมักทำความรู้จักกับคนผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ เพราะมันสะท้อนให้เห็นทัศนคติและการมองโลกผ่านคำตอบเหล่านั้น
มีหลายครั้งที่คนเข้าหาฉันเพราะบางสิ่งที่พวกเขาชอบ แต่เมื่อได้ลองทำความรู้จักกันจริง ๆ ฉันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาหวังและบทสนทนาของเราจบลงแค่นั้น แน่นอนว่าฉันไม่พยายามเป็นคนอื่นเพื่อให้ใครมาชอบ เพราะความชอบมันสามารถเปลี่ยนแปลงกันได้ทุกวัน วันนี้คุณชอบกินขนมปังกระเทียม วันพรุ่งนี้คุณขนมปังกระเทียมทำให้ปากคุณเหม็น และอาจจะเลิกชอบมันไปในสุด
หากมีใครเข้าหาฉันเพราะความชอบ สามารถพูดคุยกับเขาได้ แต่ไม่ได้ดีใจจนเนื้อเต้นที่มีคนเข้ามาคุยกับฉัน เพราะพวกเขาไม่ได้อยากทำความรู้จักตัวตนของฉันจริง ๆ เขาแค่อยากรู้ว่าสิ่งที่ฉันเป็นมันเป็นสิ่งเดียวที่เขาชอบหรือเปล่า ก็นั่นแหละสุดท้ายเขาก็เงียบหายไปเฉย ๆ โดยไม่บอกลา บอกตามตรงว่าไม่เสียใจแต่รู้สึกดีใจซะมากกว่าที่ฉันไม่คล้อยตามเพราะความเหงา
หลอกเอาเงินชาวบ้านไปทั่วระวังไว้เถอะ กระเทยทำเป็นแอ๊บหญิงทุเรศ
ฉันเชื่อว่าหลายคนคงเคยตั้งสเปคคนรักไว้ตั้งแต่วัยเด็ก หรือ จะมีบุคลิกแบบที่เราเห็นตกหลุมรัก
แต่สำหรับตัวฉันมองว่ามันเป็นการตีกรอบคนที่จะเข้ามาในชีวิตเรามากเกินไป เพราะสุดท้ายแล้ว
เราแค่ต้องการพื้นที่ที่สบายใจ เมื่อเราใช้ชีวิตที่ผ่าน ความหวือหวา ความสนุก หรือความเจ็บปวด
ตลอดชีวิตมีเพียงคำถามเดียวที่ฉันไม่สามารถให้คำตอบหรือมุมมองที่ชัดเจนกับใครได้เลย
คือเรื่องสเปคที่ชอบและมันเป็นอย่างนั้นมาตลอด หากคำถามนั้นกองอยู่ตรงหน้าฉันคงทำตัวไม่ถูก
คงเหมือนการสอบคณิตศาสตร์กับโจทย์ที่ไม่เคยทำความเข้าใจกับมันเลยสักครั้ง
ฉันชอบคนง่ายนะ แต่ไม่ได้แปลว่าฉันจะรักเขาสักหน่อย เพราะความรักสำหรับฉัน
มันค่อนข้างซับซ้อนมาก ฉันไม่เข้าใจว่ามันเป็นยังไง หน้าตา หรือ สัมผัสเป็นอย่างไร
หลายคนที่เข้ามาคุยกับฉันมักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าฉันเป็นคนที่น่าสนใจ
,
ฉันถึงชอบเปรียบเทียบตัวเองเหมือนปกหนังสือวรรณกรรมที่อาจจะมีปกหน้าดึงดูด
แต่เนื้อหาข้างในค่อนข้างหนักหน่วงมากเกินกว่าพวกเขาจะรับไหว และเลิกอ่านไปในที่สุด
พวกเขาไม่ผิด และ ตัวฉันเองก็ไม่ผิดเช่นเดียวกัน เพราะมันแค่การเรียนรู้ซึ่งกันและกัน . ฉันก็แค่กลับมาใช้ชีวิตของตัวเองและเริ่มเพิ่มเนื้อหาลงบนหนังสืออีกครั้ง เพิ่มมาอีกอย่าง กลไกลการป้องกันตัวเองจากสถานการณ์ต่าง ๆ วิธีการจัดการความรู้สึกตัวเองกำกับไว้เสมอ โดยที่ไม่คาดหวังว่าคนเหล่านั้นจะกลับมาอ่านอีกหรือไม่ เพราะทุกครั้งที่คาดหวังมันเจ็บปวด . ฉันอาจจะเฝ้ามองพวกเขาเหล่านั้นอยู่ในมุมที่ตัวเองสบายใจ แต่จะไม่ส่งเสียงให้เขาหันมาสนใจ เพราะอีโก้ฉันน่ะ สูงเสียดฟ้า ฉันไม่ยอมให้คนอื่นเห็นความอ่อนแอ เสียงร้องไห้ที่เจ็บปวดของฉันหรอก บางครั้งมีคนเคยถามฉันว่า เคยร้องไห้กับอะไรหรือเปล่า ฉันมักจะมองเขาด้วยสายตาไร้เดียงสา ฉันก็มนุษย์คนหนึ่งต้องมีอยู่แล้ว แต่ฉันไม่ได้ต้องการให้ใครรับรู้ถึงความอ่อนแอของคนที่เข้มแข็งมาตลอด โดยเฉพาะคนที่จากฉันไปแล้ว
❤️❤️❤️
เคยมีสิ่งของชิ้นหนึ่งที่หน้าตาดูไม่มีน่ากลัว แต่มีป้ายเตือนไว้ว่ามันอันตรายไม่ควรเข้าไปยุ่ง ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ฉันหยิบสิ่งของชิ้นนั้นกลับบ้านเพราะหน้าตาและองค์ประกอบภายนอก วันแรกฉันมีความสุขที่ได้มากที่ได้มาครอบครอง มันไม่เหมาะกับฉันเลยสักนิด . แต่เพราะความดื้อรั้นทำให้ฉันได้เรียนรู้และทดลองใช้งาน ผลสรุปคือฉันมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะการใช้งานบางอย่างฉันรู้สึกว่าเหมาะกับฉัน แต่บางมันก็ต่างกันสิ้นเชิง กำแพงในใจของฉันลดลงเรื่อย ๆ แต่แล้วของชิ้นนั้นเกิดขัดข้องฉันพยายามหาคำตอบอยู่ทั้งวัน ว่าสรุปแล้วปัญหามันเกิดขึ้นตรงไหน . ฉันหาสาเหตุที่มันขัดข้องได้แต่มันเกิดขึ้นเพราะตัวฉันเองที่หลงใหลฟังก์ชั่นบางอย่าง จนเผลอคิดว่า มันคงจะเป็นของฉันแล้ว แต่เปล่าเลย ของชิ้นนั้นถูกผลิตขึ้นมาเผื่อทดลองเพียงเท่านั้น หลังจากวันนั้นฉันก็ส่งสินค้ากลับไปที่ศูนย์แล้วกลับมาใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนเดิม . แต่สิ่งที่ยากต่อจากนั้นคือฉันต้องอยู่ให้ได้โดยที่ไม่ต้องนึกถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เคยทำ และเมื่อฉันได้ลองอยู่กับตัวเองและลองทบทวนทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันก็ทำให้ฉันเข้าใจ
การที่เขาเข้าใจเรามากกว่าคนอื่น ก็ไม่ได้แปลว่าเราพิเศษสำหรับเขา กลับกัน เราทำทุกอย่างเพราะเราให้เขาเป็นคนพิเศษ แต่เขากลับมองเราเหมือนทุกคนที่เขารู้จัก . และฉันก็ได้คำตอบอีกอย่างหนึ่งคือ ฉันไม่เคยชอบ เพียงแค่หลงใหลเท่านั้น
ระยะห่างทำให้ความรู้สึกที่หนักแน่นเริ่มสั่นคลอน ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่มันคืออะไร หลายต่อหลายครั้งที่ฉันเฝ้าตั้งคำถามโง่เขลากับตัวเองว่าจริง ๆ แล้วเขามองเราเป็นใคร
.
แล้วฉันก็ได้คำตอบว่า “ ฉันคือเพื่อนที่สามารถทำทุกอย่างด้วยได้ ” น่าตลกที่ตลอดเวลาฉันพยายามหลีกหนีคำตอบมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งวันที่ฉันเงียบไร้การติดต่อมีเพียงสติ๊กเกอร์หนึ่งอันที่ตอบกลับไปนั่นคือการสนทนาตลอดวัน ที่ผ่านมาฉันพยายามเข้าใจว่าเขาใช้ชีวิตมาแบบนี้ตลอด แต่จริง ๆ แล้วเขาแค่มองฉันเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่คุยด้วยได้ คุยเรื่องเซ็กส์ หรือทำให้เขารู้สึกอบอุ่นได้มั้ง แต่สิ่งที่ฉันได้รับกลับมาคือความเมินเฉย
.
ความหนักอึ้งทั้งหมดหายไปเพราะคำตอบที่เด่นหราอยู่บนหน้าผากฉัน ว่าทุกอย่างที่ผ่านมาเราอาจเป็นฝ่ายพยายามอยู่เพียงคนเดียว
ถ้าวันไหนฉันเหนื่อยกับสิ่งที่เป็นอยู่ ฉันจะเป็นทานตะวันดอกแรกที่หลังให้พระอาทิตย์แม้ว่าตัวเองจะเฉาตาย
บางครั้งพูดไปเขาก็ไม่ตอบรับ ซึ่งวันหลังไม่พูดอะไรดีกว่า
ถ้าฉันหายไป เขาจะตามหาไหมนะ
เมื่อไหร่ที่เราหยุดตั้งคำถามกับสิ่งที่เกิดขึ้น นั่นคือการยอมแพ้ของฉัน
สิ่งที่ยอมรับยากที่สุด คือ ความรู้สึกแตกสลายจนกลายเป็นความเคยชิน ถ้าวันหนึ่งเราพูดทุกสิ่งที่รู้สึก เขาคงจะเดินจากไปโดยไม่ได้คิดถึงอะไรเลย
เหนื่อยยยยจัง
ฉันมองคนจากทัศนคติ มากกว่าความชอบ
ฉันไม่สามารถเป็นแบบที่คุณชอบได้ ต่อให้คุณบรรยายคนที่คุณชอบจนฉันมองเห็นว่าเธอเป็นคนแบบไหน ลักษณะ การแต่งตัว หรือการใช้ชีวิตเป็นอย่างไร นั่นมันเป็นเพียงภาพลักษณ์ภายนอกที่ฉันมองข้ามเป็นสิ่งแรกอาจจะฟังดูประหลาดสักนิด แต่ฉันมักทำความรู้จักกับคนผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ เพราะมันสะท้อนให้เห็นทัศนคติและการมองโลกผ่านคำตอบเหล่านั้น
มีหลายครั้งที่คนเข้าหาฉันเพราะบางสิ่งที่พวกเขาชอบ แต่เมื่อได้ลองทำความรู้จักกันจริง ๆ ฉันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาหวังและบทสนทนาของเราจบลงแค่นั้น แน่นอนว่าฉันไม่พยายามเป็นคนอื่นเพื่อให้ใครมาชอบ เพราะความชอบมันสามารถเปลี่ยนแปลงกันได้ทุกวัน
วันนี้คุณชอบกินขนมปังกระเทียม
วันพรุ่งนี้คุณขนมปังกระเทียมทำให้ปากคุณเหม็น
และอาจจะเลิกชอบมันไปในสุด
หากมีใครเข้าหาฉันเพราะความชอบ สามารถพูดคุยกับเขาได้ แต่ไม่ได้ดีใจจนเนื้อเต้นที่มีคนเข้ามาคุยกับฉัน เพราะพวกเขาไม่ได้อยากทำความรู้จักตัวตนของฉันจริง ๆ เขาแค่อยากรู้ว่าสิ่งที่ฉันเป็นมันเป็นสิ่งเดียวที่เขาชอบหรือเปล่า ก็นั่นแหละสุดท้ายเขาก็เงียบหายไปเฉย ๆ โดยไม่บอกลา บอกตามตรงว่าไม่เสียใจแต่รู้สึกดีใจซะมากกว่าที่ฉันไม่คล้อยตามเพราะความเหงา
หลอกเอาเงินชาวบ้านไปทั่วระวังไว้เถอะ กระเทยทำเป็นแอ๊บหญิงทุเรศ
ฉันเชื่อว่าหลายคนคงเคยตั้งสเปคคนรักไว้ตั้งแต่วัยเด็ก หรือ จะมีบุคลิกแบบที่เราเห็นตกหลุมรัก
แต่สำหรับตัวฉันมองว่ามันเป็นการตีกรอบคนที่จะเข้ามาในชีวิตเรามากเกินไป เพราะสุดท้ายแล้ว
เราแค่ต้องการพื้นที่ที่สบายใจ เมื่อเราใช้ชีวิตที่ผ่าน ความหวือหวา ความสนุก หรือความเจ็บปวด
.
ตลอดชีวิตมีเพียงคำถามเดียวที่ฉันไม่สามารถให้คำตอบหรือมุมมองที่ชัดเจนกับใครได้เลย
คือเรื่องสเปคที่ชอบและมันเป็นอย่างนั้นมาตลอด หากคำถามนั้นกองอยู่ตรงหน้าฉันคงทำตัวไม่ถูก
คงเหมือนการสอบคณิตศาสตร์กับโจทย์ที่ไม่เคยทำความเข้าใจกับมันเลยสักครั้ง
.
ฉันชอบคนง่ายนะ แต่ไม่ได้แปลว่าฉันจะรักเขาสักหน่อย เพราะความรักสำหรับฉัน
มันค่อนข้างซับซ้อนมาก ฉันไม่เข้าใจว่ามันเป็นยังไง หน้าตา หรือ สัมผัสเป็นอย่างไร
หลายคนที่เข้ามาคุยกับฉันมักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าฉันเป็นคนที่น่าสนใจ
,
ฉันถึงชอบเปรียบเทียบตัวเองเหมือนปกหนังสือวรรณกรรมที่อาจจะมีปกหน้าดึงดูด
แต่เนื้อหาข้างในค่อนข้างหนักหน่วงมากเกินกว่าพวกเขาจะรับไหว และเลิกอ่านไปในที่สุด
พวกเขาไม่ผิด และ ตัวฉันเองก็ไม่ผิดเช่นเดียวกัน เพราะมันแค่การเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
.
ฉันก็แค่กลับมาใช้ชีวิตของตัวเองและเริ่มเพิ่มเนื้อหาลงบนหนังสืออีกครั้ง เพิ่มมาอีกอย่าง
กลไกลการป้องกันตัวเองจากสถานการณ์ต่าง ๆ วิธีการจัดการความรู้สึกตัวเองกำกับไว้เสมอ
โดยที่ไม่คาดหวังว่าคนเหล่านั้นจะกลับมาอ่านอีกหรือไม่ เพราะทุกครั้งที่คาดหวังมันเจ็บปวด
.
ฉันอาจจะเฝ้ามองพวกเขาเหล่านั้นอยู่ในมุมที่ตัวเองสบายใจ แต่จะไม่ส่งเสียงให้เขาหันมาสนใจ
เพราะอีโก้ฉันน่ะ สูงเสียดฟ้า ฉันไม่ยอมให้คนอื่นเห็นความอ่อนแอ เสียงร้องไห้ที่เจ็บปวดของฉันหรอก
บางครั้งมีคนเคยถามฉันว่า เคยร้องไห้กับอะไรหรือเปล่า ฉันมักจะมองเขาด้วยสายตาไร้เดียงสา
ฉันก็มนุษย์คนหนึ่งต้องมีอยู่แล้ว แต่ฉันไม่ได้ต้องการให้ใครรับรู้ถึงความอ่อนแอของคนที่เข้มแข็งมาตลอด
โดยเฉพาะคนที่จากฉันไปแล้ว
❤️❤️❤️
หลอกเอาเงินชาวบ้านไปทั่วระวังไว้เถอะ กระเทยทำเป็นแอ๊บหญิงทุเรศ
เคยมีสิ่งของชิ้นหนึ่งที่หน้าตาดูไม่มีน่ากลัว แต่มีป้ายเตือนไว้ว่ามันอันตรายไม่ควรเข้าไปยุ่ง
ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ฉันหยิบสิ่งของชิ้นนั้นกลับบ้านเพราะหน้าตาและองค์ประกอบภายนอก
วันแรกฉันมีความสุขที่ได้มากที่ได้มาครอบครอง มันไม่เหมาะกับฉันเลยสักนิด
.
แต่เพราะความดื้อรั้นทำให้ฉันได้เรียนรู้และทดลองใช้งาน ผลสรุปคือฉันมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เพราะการใช้งานบางอย่างฉันรู้สึกว่าเหมาะกับฉัน แต่บางมันก็ต่างกันสิ้นเชิง กำแพงในใจของฉันลดลงเรื่อย ๆ
แต่แล้วของชิ้นนั้นเกิดขัดข้องฉันพยายามหาคำตอบอยู่ทั้งวัน ว่าสรุปแล้วปัญหามันเกิดขึ้นตรงไหน
.
ฉันหาสาเหตุที่มันขัดข้องได้แต่มันเกิดขึ้นเพราะตัวฉันเองที่หลงใหลฟังก์ชั่นบางอย่าง จนเผลอคิดว่า
มันคงจะเป็นของฉันแล้ว แต่เปล่าเลย ของชิ้นนั้นถูกผลิตขึ้นมาเผื่อทดลองเพียงเท่านั้น
หลังจากวันนั้นฉันก็ส่งสินค้ากลับไปที่ศูนย์แล้วกลับมาใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนเดิม
.
แต่สิ่งที่ยากต่อจากนั้นคือฉันต้องอยู่ให้ได้โดยที่ไม่ต้องนึกถึงเรื่องราวต่าง ๆ ที่เคยทำ
และเมื่อฉันได้ลองอยู่กับตัวเองและลองทบทวนทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันก็ทำให้ฉันเข้าใจ
การที่เขาเข้าใจเรามากกว่าคนอื่น ก็ไม่ได้แปลว่าเราพิเศษสำหรับเขา กลับกัน
เราทำทุกอย่างเพราะเราให้เขาเป็นคนพิเศษ แต่เขากลับมองเราเหมือนทุกคนที่เขารู้จัก
.
และฉันก็ได้คำตอบอีกอย่างหนึ่งคือ ฉันไม่เคยชอบ เพียงแค่หลงใหลเท่านั้น