☁️ ก้อนเมฆสีหม่นที่อยากเป็นแสงแดด ☀️
วันนี้ท้องฟ้าดูสดใสจังเลยนะ
ฉันพยายามปัดก้อนเมฆพวกนั้นออกไปให้พ้นตา
เพื่อให้เธอได้มองเห็นแสงแดดที่สวยงามที่สุด
แม้ว่าในใจของฉัน... ฝนจะเริ่มตั้งเค้าแล้วก็ตาม
ฉันอยู่ตรงนี้เสมอ ในมุมห้องที่คุ้นเคย
รอคอยที่จะได้ยินเสียงหัวเราะของเธอ
ถ้าเธอต้องการเพื่อนแก้เหงา ฉันจะตะโกนให้สุดเสียง
ถ้าเธอต้องการความเงียบ ฉันจะกลั้นหายใจเพื่อฟังเธอ
[ฉันจะเป็น]
[อะไรก็ได้ที่เธออยากให้เป็น]
ถ้าเธออยากให้ฉันเป็นรอยยิ้ม ฉันจะฉีกยิ้มให้กว้างกว่าใคร
ถ้าเธออยากให้ฉันเป็นความทรงจำ ฉันจะบันทึกทุกคำของเธอไว้
แต่ถ้า... การมีอยู่ของฉันมันทำให้เธอต้องหนักใจ
ถ้าความโง่เขลาของฉันมันกลายเป็นภาระที่เธอแบกไม่ไหว
เธอบอกฉันได้นะ... ไม่ต้องเกรงใจเลย
ฉันจะค่อย ๆ จางหายไปเหมือนรอยชอล์กบนกระดาน
จะลบไฟล์ที่ชื่อว่าฉัน ออกจากโลกที่เธอเดินผ่าน
ฉันจะกลายเป็นความว่างเปล่าที่แสนอบอุ่น
เพื่อให้เธอได้มีพื้นที่... สำหรับความสุขที่ไม่มีฉัน
เพราะว่าความสุขของเธอ... คือบทกวีบทเดียวที่ฉันเขียนจบ
ไม่ว่าในบทนั้น... จะมีชื่อของฉันอยู่หรือไม่ก็ตาม
ฉันอยู่ตรงนี้... เพื่อเธอ
และฉันจะหาย
ไป... ก็เพื่อเธอเช่นกัน
