soichat


สวัสดี ท่านกำลังใช้บริการ “ทัวร์อดีต” โปรดรัดเข็มขัดให้แน่น เพราะบางช่วงของการเดินทางนี้ ไม่ได้มีไว้เพื่อดูวิว แต่มันมีไว้เพื่อ … “เผลอรู้สึกอะไรบางอย่างอีกครั้ง” . ทัวร์นี้ไม่มีไกด์นะ มีแค่เสียงในหัวของคุณ ที่จะเริ่มพาคุณย้อนกลับไป โดยที่คุณก็ไม่ได้ตั้งใจจะไป . เริ่มจากจุดง่าย ๆ ก่อน ภาพห้องเก่า ๆ แสงแดดตอนบ่ายที่ลอดผ่านผ้าม่าน เสียงพัดลมที่หมุนช้า ๆ กับคุณในวันที่ยัง ไม่ต้องคิดอะไรเยอะขนาดนี้ . คุณจำได้ไหม ว่าครั้งนึง คุณเคยมีความสุข กับอะไรที่เล็กกว่านี้มาก ขยับมาหน่อย สถานีต่อไปชื่อว่า “เกือบจะได้” . ที่นี่จะมีหน้าคนหนึ่ง หรือไม่ก็หลายคน ยืนอยู่ในความทรงจำแบบชัดเกินไป . คุณเคยเกือบจะได้คุย เกือบจะได้รัก เกือบจะได้รักษาอะไรบางอย่างไว้ . แต่สุดท้าย มันก็กลายเป็นแค่ “ถ้าตอนนั้น…” แล้วคุณก็ปล่อยให้ประโยคนั้น ค้างอยู่แบบไม่มีวันจบ . โปรดระวัง สถานีถัดไปอาจทำให้ คุณเงียบไปพักนึง ชื่อสถานีคือ “วันที่คุณพยายามที่สุดแล้ว” . มันจะพาคุณกลับไป วันที่คุณเหนื่อยมาก แต่ก็ยังฝืนยิ้ม วันที่ไม่มีใครเห็น ว่าคุณกำลังแบกอะไรอยู่ . คุณทำดีที่สุดแล้วนะในวันนั้น แต่ไม่มีใครปรบมือให้ แม้แต่ตัวคุณเอง แปลกดีเนอะ เรามักจะใจร้ายกับตัวเอง มากกว่าคนอื่นเสมอ . แล้วรถก็ก็ยังไม่หยุด มันแค่ชะลอ เหมือนตั้งใจให้คุณ “มองให้นานขึ้นอีกนิด” . สถานีถัดไป ชื่อว่า “คำพูดที่ไม่ได้พูด” ที่นี่เงียบมาก เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองชัดเกินไป . คุณจะเห็นตัวเองยืนอยู่ตรงนั้น ในเหตุการณ์เดิม ๆ ปากที่อยากพูดอะไรบางอย่าง แต่เลือกจะเงียบ . “ไม่เป็นไร” “ช่างมันเถอะ” “เดี๋ยวมันก็ดีเอง” . คุณพูดแบบนั้น ทั้งที่จริง ๆ แล้ว มันไม่เคยโอเคเลยสักครั้ง คำบ