soichat

เดี๋ยวนี้ใครต่อใครก็มีคนกันคุยไปหมด เหมือนโลกมันเข้าใกล้กันมากขึ้น ทุกๆอย่างมันอยู่ใกล้กัน จนอาจจะใกล้กันเกินไป ผู้คนจีบกันได้ง่ายๆ ผู้คนเข้ามาในชีวิตเราได้อย่างง่ายดาย แล้วก็เดินออกไปอย่างง่ายดายอีกเช่นกัน

      ความรักการจีบกันและการพูดคุย ดูเหมือนจะไม่ใช่งานศิลปะชั้นcraft เหมือนแต่ก่อน จีบติดก็ติด ไม่ติดก็จีบคนใหม่ จีบติดเบื่อก็ไปคุยกับคนใหม่ ความรักกลับกลายเป็นอะไรที่ใจร้อน รอคอยไม่ได้ ต้องทักต้องตอบ ต้องRead ต้องอ่าน อ่านแล้วไม่ตอบก็รู้สึก ตอบสั้นๆก็รู้สึก อะไรก็ส่งผลง่ายดายไปเสียหมด
     
      ถ้าย้อนกลับไปซักหลายปีหน่อยความรักคือการรอคอย ก็คงจะไม่นับไปถึงการส่งจดหมาย แต่การขออีเมล์ใครซักคนไม่ใช่เรื่องง่ายแน่ๆ การรอคอยใครออนmsnมันดูไม่เหงาหงอย เท่ารอคอยเขาตอบไลน์ การรอคอยใครออนm มันดูสดใสและมีชีวิตชีวากว่าตั้งเยอะ เขาออนแล้วก็ต้องมารอลุ้นว่าเจาจะทักเราไหม ทุกข้อความทุกการออนไลน์มันมีค่าเสมอ

     เราไม่สามารถจะคุยกับใครได้ทั้งวัน เราจึงใช้ช่วงเวลาออนไลน์ของเรานั้นให้มันเป็นการพูดคุยที่มีคุณภาพ และทรงพลังที่สุดต่อหัวใจคนทั้งคู่ Cr.ชัยยะ